En ineens denk ik aan ons weblog. Het weblog waar wij als bewoners van Kwaku onze bijzondere belevenissen en dagelijkse beslommeringen kwijt konden. Ondertussen is het alweer bijna 7 maanden geleden dat er berichten op de site geplaatst zijn.

En in die 7 maanden is er best wel wat veranderd op Kwaku. Zo is Janneke getrouwd en verhuisd, Eveline vertrokken naar Oost-Timor, zijn Annet en Geke er komen wonen en ook weer vertrokken. En ook Petra’s kamer is afgelopen zomer veranderd in Hammings kamer, maar dat was al voor augustus. Na al deze wisselingen kwam er nog een verandering bij: ik ben getrouwd, Jochem heeft hier zijn plekje gevonden en het inpakfolie op de groene muur heeft plaats gemaakt voor kaartjes. En alsof dat niet genoeg is staat er naar alle waarschijnlijkheid binnen een half jaar een box in de vergrootte woonkamer en slaapt er, in wat eens Evelines kamer was, een baby.
Ja in een jaartje Kwaku verandert er heel wat.

Gelukkig is het mooiste aan Kwaku gebleven: het is mijn thuis!

De week begon vrij rustig, totdat maandagavond Hinke op de stoep stond. Zij komt deze week logeren op Kwaku. Om te zorgen dat Kwaku er niet al te erg van afkomt met dit bezoek zijn we ‘s avonds eerst op bezoek geweest bij O’Brien. Hier werd er een kussen volledig verscheurt. De dader kunt u vast wel raden. (Dit werd Kwaku dan weer gelukkig gespaard) Ook probeerde ze zelfs Kay’s zusje aan te zetten tot het slopen van dingen.
Bovendien is het volledige ritme op Kwaku verstuurd. Het ontbijt is zelfs verschoven naar 9 uur!! Dat is toch veel te laat, maar nee, eerder komt zij haar bed niet uit. Ze eist veel aanpassingen van ons en dat is nog niet alles. Als ze dan gewoon rustig haar ontbijt eet, maar nee, ze moet er een hele poespas van maken en hagelslag op brood eten. Kom op zeg, dat is haar in het novitiaat toch wel afgeleerd. Ze heeft er ook echt niets van begrepen.

‘Pyramidecellen hebben een lange dendrietstam loodrecht op de gelaagde stuctuur met vertakkingen tot in lamina I en een axon dat de cortex aan de onderzijde verlaat ‘efferente vezel’.’

…
Bah, nog xe9xe9n tentamen. Vakantie is bijna inzicht, maar tot die tijd…

‘In tegenstelling tot AP-bronstromen die zich regeneratief langs een zenuw- of spiervezel verplaatsen, zijn PSP-bronstromen alleen in het subsynaptisch membraan aanwezig.’

‘Many psychological variables that influence the pain experience have been examined including cognitions, self-efficacy, perceived control, prior experience, conditioning, secondary gains, personality, mood and stress.’

Tentamenweek is saai en suf! Iedereen is hard aan het studeren en je hoofd raakt helemaal vol informatie, teveel informatie. Wist u dat de dikste gemyeliniseerde axonen AP’s wel met een snelheid van 400km/h transporteren? Ik zou het weer vergeten als ik u was.

Maar zoals altijd weet Kwaku overal raad mee en aangezien Kwaku in haar tentamenweek niet op vakantie kan, haalt zij de vakantie naar haar tentamenweek…

Klinkt dit een beetje wazig, foto’s volgen.

• Kwaku alleen nog maar buiten te vinden is
• Het altijd feest is op Kwaku, want:
• Janneke gaat trouwen
• Metteke gaat trouwen
• Eveline en Petra gaan weg

• Janneke en Albert gaan trouwen!
• Dit geen geheim hoeft te blijven

• Kwaku een winterdepressie heeft kunnen voorkomen met het eten van heel veel chocola;
• Dit tot gevolg heeft dat zij nu last heeft van een lentedepressie (dwz: zij durft geen bikini meer aan omdat zij te dik is);
• Eveline zin heeft in worst;
• Dit uiteraard wel vegetarische worst heeft;
• Eveline nog steeds niet verwerkt heeft dat zij als paaldanseres op dit weblog staat

Bent u ook altijd zo druk in de tentamenweken en kunt ook ook niet uren achter elkaar leren? Dan hebben wij de oplossing voor u. Een dagje treinen!!

Treinen?! U vraagt zich nu vast hoe dat nu de oplossing kan zijn. Ik zal u het eerst even uitleggen hoe het werkt.

1. U neemt de eerste trein die u ziet en stapt in de stilte coupxe9
2. U haalt uw studieboek tevoorschijn en begint te leren
3. Bent u het zat stapt u uit de trein en kunt u de desbetreffende stad in
4. Maak de pauze niet te lang!
5. Begin weer bij stap 1

Om te testen of het werkt hebben twee Kwaku bewoonsters het uitgeprobeerd. Samen hadden ze afgesproken op het station en miste natuurlijk allebei afzonderlijk de intercity, maar geen nood, dat mag dus op zo’n dag. Lees hieronder het verslag.

Omdat we de intercity gemisthadden stapten we maar in de stoptrein naar Zwolle, die reeds klaar stond voorvertrek. Zittend in een niet-stilte coupxe9 pakten wij de nieuwe kranten enbegonnen te lezen. Na wat kwartiertjes lezen en commentaar leveren op degelezen artikelen stopten wij de kranten weer in onze tassen en verwisseldendat voor wat werk. Breiwerk wel te verstaan. Tegen de tijd dat wij lang genoeggebreid hadden om alle indrukken van die ochtend te verwerken en klaar te zijnvoor het studeerwerk, waren wij in Zwolle. Al met al waren we dus niettoegekomen aan stap 2. Wat niet zo verwonderlijk is als je probeert stap 1 overte slaan.

Geleerd hebbende van het eerstedeel van onze reis, stapten wij, na het bestuderen van de wissels, in de stiltecoupxe9 van de trein naar Amsterdam-Schiphol. En ja hoor, het werkte! In dezetrein lukte het ons door te stomen naar stap 2. We hebben anderhalf uur langgestudeerd, wel afgewisseld met wat conversaties en naar de wonderschone natuurgeworpen blikken.

En toen waren we op Schiphol! VoorEveline de eerste keer in haar leven en voor Metteke de tweede keer. En ja alsje op Schiphol bent wil je natuurlijk vliegtuigen zien. Maar wat vinden vrouwenbelangrijker dan vliegtuigen? Juist. Kleding. En daarom wandelden we eerst doorde H&M.
Toen we daar uitgekeken waren togen we, zonder gevulde H&M tasjes, naar deKLM shop, waar wij plaats konden nemen in een doorgesneden vliegtuig. Daarkeken wij kinderen die verstoppertje speelden in de wielen van het vliegtuig.En boden wij weerstand tegen de drang een veel te duur pilotenpetje te kopenvoor aan onze muur.
Maar nog steeds hadden wij geen vliegend vliegtuig gezien. Voor wij zover warenmoesten wij nog een meterslange tocht maken langs incheckbalies enincheckbalies, moesten wij trappen beklimmen en voetsporen volgen. Maar nietvoor niets: We waren op het dakterras vanwaar wij een prachtig uitzicht haddenover landingsbanen en gates. En over heel veel vliegtuigen. Stilstaande entaxixebnde vliegtuigen wel te verstaan. Opstijgende vliegtuigen hebben we nietmogen zien en ons geluk hield op bij het zien van 1 (xe9xe9n) landend vliegtuig indrie kwartier.

Toen werd het toch echt wel weertijd voor het vervolg van onze reis. Deze maakten wij met de stoptrein naar DenHaag Centraal. Daar aangekomen kozen wij voor de mooiste trap in ons blikveld.Deze trap leidde ons naar een tramstation. Na beantwoording van de vraag naar de weg naar het mooiste winkelcentrum van Den Haag, stapten wij in de eerstede beste tram, om deze na een halte weer te verlaten. En daar werd ons gelukniet op de proef gesteld: Zodra wij op straat stonden, signaleerden onze ogen 6vierkante uithangborden met de letters Z E E M A N. En wij mochten zo waar nognaar binnen ook om drie bolletjes wol en een set breinaalden te bemachtigen, endat terwijl de winkel eigenlijk gesloten was.

Wordt vervolgd…

Weet u wat er op Herinckhove gebeurd is????

• Voordat we beginnen met pakjesavond drinken we thee uit ons nieuwe servies, waarbij Petra bij elk kopje twee pepernoten legt.

        Petra -> Deze pepernoten zijn zo net gevulde koeken.

• Tijdens het uitpakken van de cadeaus wordt er aangebeld. Kwaku begint in koor te zingen: ‘Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht…’ Het blijkt Tom te zijn.

        Tom van Dijk -> Ik hoorde al geschreeuw toen ik op de trap liep en ik dacht dat Lelietheater op bezoek was.

• Wanneer Tom over D&D spreekt en Eveline niet weet wat het is, weet Metteke een mooie uitleg te geven:

        Metteke -> Dungeons and dragons is net als kleine meisjes die met poppen in een poppenhuis spelen, alleen dan de mannenvariant voor volwassenen.

• In een geschreven gedicht:

        Eveline -> Als ze het erover heeft, geven haar ogen een tinteling

        Metteke -> Je begon tweeduizendacht… (Voor de onoplettende lezer, Metteke loopt iets vooruit)

• Na het uitpakken van de cadeautjes:

        Janneke -> Metteke is wel toe aan kinderen, ze heeft een wasrek om de luiers aan op te hangen, een puzzel en een knuffel om de kinderen te vermaken.

Van maandag op dinsdagnacht kreeg De Brug onverwachts bezoek. Hun schoenen werden gevuld met cadeautjes en overal werden pepernoten gestrooid. Ondanks dat er xe9xe9n bewoner wakker was, heeft hij niets van het bezoek gemerkt. Vreemd!! Wie was dat nu eigenlijk?? Wie vult er nu schoenen en strooit er pepernoten? Wie sluipt er zo zacht door het huis?

Bestaat sinterklaas dan echt?!

Het was donker en regenachtig. Drie gestalten rennen over straat. Plotseling staan ze stil voor een flat. Dan alsof ze het elke dag doen, klimmen er twee zonder moeite het balkon op. Ze gaan naar binnen en ook even later is de derde binnen. Er brandt nog wel licht in xe9xe9n van de slaapkamers. Zacht sluipen ze door het hele huis. Ze doorzoeken de donkere woonkamer, de kille gang en de rommelige keuken, totdat er drie schoenen gevonden zijn. Dan, als alles klaar is, verlaten ze het huis en zo plotseling als ze gekomen waren, zo snel waren ze weer weg.

De pieten??